Categoriesrecept

Amerikaanse pannenkoeken met blauwe bessen en Hollandse stroop

Vaderdag komt eraan en dat betekent bij ons dat manlief zijn lievelingsontbijt krijgt. Iedereen in onze familie heeft zo zijn voorkeuren. Grappig is wel dat de blueberry pancakes overduidelijk favoriet zijn bij de mannen. Dus als je je vader, man, geliefde wilt verrassen met een heerlijk ontbijt en punten wilt scoren..maak dan deze pannenkoeken. Deze pannenkoeken zijn heerlijk, vol gezonde blauwe bessen en heel fluffy! En echt niet moeilijk om te maken als je het recept volgt.

Ik serveer de pannenkoeken met lekkere Hollandse schenkstroop en poedersuiker, maar je kan ook kiezen voor maple syrup, honing of agavesiroop. Oh ja…het is leuk om het bord pannenkoeken op te leuken met wat poedersuiker, extra blauwe bessen of ander fruit. Mijn bordje is ietsje minder mooi geworden omdat ik de overige blauwe bessen al had opgepeuzeld. Ze zijn ook zó lekker!

Lets cook!

Ingrediënten voor 4 personen

250 gram blauwe bessen

2 grote eieren

3,5 deciliter karnemelk

175 gram bloem

3 theelepels bakpoeder

1 theelepel baking soda

een halve theelepel zout

4 eetlepels zonnebloemolie ( of maisolie, of arachideolie )

Methode:

1. Splits de eieren in dooiers en eiwitten. Doe de eiwitten in een hoge schone kom (liefst staal) want die moet die moet je zo dadelijk mixen!

2. Klop de dooiers met karnemelk los in een grote kom.

3. Doe de bloem er beetje voor beetje bij en roer goed door met een garde of vork zodat je geen klonten krijgt.

4. Voeg nu bakpoeder, baking soda en zout toe.

5. Voeg 2 eetlepels olie toe en roer goed door.

6. Spatel nu voorzichtig de blauwe bessen door het beslag heen.

7. Klop de eiwitten stijf met een mixer in een stalen kom. Je moet de kom op z’n kop kunnen houden dan zijn de eiwitten goed!

8. Spatel nu voorzichtig de eiwitten door het beslag. Het moet luchtig blijven. Dan krijg je echt fluffy American pancakes.

9. Verhit nu wat olie in een niet al te grote koekenpan.

10. Doe wat beslag in de koekenpan met een soeplepel en bak de pannenkoek op hoog tot middelmatig vuur totdat er kleine putjes in het beslag komen. Zet dan het vuur ietsje lager en draai de pannenkoek om met een spatel.

11. Bak de pannenkoek ook aan de andere kant goudbruin en leg op een bord.

12. Je kan terwijl je bakt de pannenkoeken warm houden in een oven van 150 graden of onder aluminiumfolie als je geen oven hebt.

13. Serveer de pannenkoeken met stroop, poedersuiker en extra blauwe bessen.

Enjoy!

Pannenkoeken met blauwe bessen
CategoriesDuurzaam

Noord-Hollandse Blauwe

Als ik vlees eet wil ik vooral duurzaam vlees eten. Zo kook ik mijn kipgerechten graag met het Noord-Hollandse Hoen. Het is het enige vleeshoen van Nederlandse origine, ontstaan in het begin van de vorige eeuw in de Zaanstreek en Waterland. Ik zal je een beetje bekend maken met dit authentieke ras waar ik mee kook.

 

In de dorpen in de Zaanstreek en Waterland deed men vooral aan veeteelt. Het land was te drassig voor landbouw. Rond 1900 vond een groot deel van de bevolking zijn bestaan in eierhandel. Dat waren vooral eendeneieren en later ook kippeneieren. Door de toenemende vraag naar vlees voor consumptie door de inwoners van Amsterdam begon men de kippen als “dubbelnut”kippen te houden. Voor het leggen van eieren maar ook voor het lichtgekleurde vlees. Bij de fokkers verschoof de aandacht al snel meer naar “vleeskippen”. Er werd heel wat geëxperimenteerd met verschillende rassen. De Mechelse koekoek, een beroemde Belgische vleeskip werd naar de Zaanstreek gehaald. Die kon niet aarden op de drassige grond. De hanen van die Mechelse koekoek werden gebruikt om te kruisen met de hennen uit de Zaanstreek die het wel goed deden op de drassige bodem. Zo kwamen er steeds meer koekoekkleurige kippen. Op een afstand leken de kippen blauw en men sprak van “Blauwe kippen”. Vandaar de naam Noord-Hollandse Blauwe. In 1927 werd het ras als bedrijfsras erkend. Een dubbeldoelkip. Een legkip, maar tevens vleeskip.

 

In de jaren na de Tweede Wereldoorlog moest het ras wedijveren met de Amerikaanse vleeskippen en hybride vleesrassen. De Noord-Hollandse Hoen groeide op een natuurlijke manier namelijk te langzaam voor de inmiddels groeiende pluimvee industrie. Het laatste grote fokbedrijf werd in 1977 gesloten. Gelukkig zijn een aantal hobby fokkers blijven doorfokken voor eigen gebruik en is het ras blijven bestaan. Enkele hoenderspecialisten brengen tegenwoordig weer Noord- Hollandse Blauwe op de Nederlandse markt en verkopen ook de heerlijke romige eieren. De Noord-Hollandse Hoender is groot en zwaar en groeit vrij op, dus je moet wel voldoende ruimte hebben om het welzijn van de kippen te kunnen garanderen. Inmiddels wordt het ras van deze dubbeldoelkip weer volop gewaardeerd. Er zijn steeds meer restaurants die deze mooie stevige kippen weer op de menukaart zetten. Ik vind het geweldig om met dit mooie ras te kunnen koken en vind de smaak verrukkelijk!

 

Liefs,

Maris

CategoriesWereldse gerechten

Shanghai Style eend

Ik herinner mij de eerste keer in Shanghai nog heel goed. Ik had de wekker gezet op 1000 uur, wat in Nederland 0400 uur is , en had de helft van de nacht daar wakker gelegen vanwege het tijdsverschil. Ik voelde me dus enorm brak. Maar ik moest en zou naar de Bund gaan want ik had gehoord dat het uitzicht spectaculair was aan de rivier. Eén van de mooiste skylines van de wereld met futuristische wolkenkrabbers. Shanghai, één van de grootste maar ook belangrijkste steden in de wereld. Oftewel, benen uit bed zwengelen, douchen en gaan met die banaan.

Ik had bij de receptie van het hotel nog even een kaartje van het hotel gevraagd. Nou dat was maar goed ook want ik kon me met geen mogelijkheid verstaanbaar maken bij de taxichauffeur. Het hotelpersoneel had hier duidelijk ervaring mee en had wat zinnen en locaties voorgedrukt en vertaald in het chinees. Heel handig, en ik bedacht mij dat wij als toeristen wel heel voorspelbaar zijn en duidelijk altijd dezelfde plekken bezoeken. Ik was in ieder geval heel blij met het kaartje met vertaalde zinnetjes en bedacht me ook dat ik er een goed plekje voor moest vinden in mijn tas, anders zou het wellicht nog wel eens een hele klus kunnen worden om weer terug te keren naar het hotel. De taxichauffeur ratelde de hele rit maar door in het chinees… geen idee wat hij allemaal zei, totdat hij ineens stopte en mij gebaarde de taxi te verlaten. Ik zag water, wat gebouwen maar geen skyline. Ik keek de taxichauffeur vragend aan, wees nogmaals naar het adres op mijn hotelkaartje en de man knikte instemmend en deed het portier open.

Daar stond ik dan. Midden in Shanghai, met een mega jetlag, op de Bund, met mijn grote canon camera in de aanslag, speciaal meegenomen voor de gelegenheid. Maar er was geen indrukwekkende skyline te zien. Noppes, zero, nada! Het enige wat ik zag waren een hoop andere toeristen met camera om de nek, die stug voor zich uitkeken naar de overkant van het water. Waar keken ze in hemelsnaam naar? Nou ja, naar hetgeen wat ik ook had willen zien maar wat gehuld was in een nevel van dikke smog. De skyline was gewoonweg niet te zien door de smog! Het was pas toen dat ik mij realiseerde wat voor een enorme vervuiling zo’n wereldstad als Shanghai, met zo veel inwoners, verkeer en fabrieken veroorzaakt.

Inmiddels heb ik de skyline meerdere malen gezien, echt geweldig mooi moet ik zeggen. En de laatste keer dat ik in Shanghai was, en uiteraard op zoek was naar een bepaald restaurantje, schoot de adrenaline door mijn lijf bij het oversteken van de straat. Ik had de bus totaal niet horen aankomen toen ik met mijn duffe hoofd overstak. Want gelukkig hebben ze inmiddels veel maatregelen getroffen in Shanghai. Er rijden bijna alleen nog maar elektrische auto’s, bussen en scooters. Ik realiseerde me toen ineens dat het zo heerlijk stil was. Geen herrie van voorbij razend verkeer, maar slechts een licht gezoem van voorbij rijdende elektrische bussen en scooters. Alleen.. daar moest ik in het verkeer wel erg aan wennen!

Om even terug te komen in het verhaal over mijn eerste keer in Shanghai….Tja, daar stond ik dan om 0430 uur nederlandse tijd in de ochtend op de Bund. Wat nu te doen? Al mijn collega’s hadden het er altijd alleen maar over dat je daar parels en sieraden moest kopen, omdat het zo goedkoop was. Daar kon je thuis dan weer sieraden mee maken. Nou, dat was helemaal niet mijn ding en ik werd gek van dat afdingen over 10 blauwe of rode kralen. Ik wilde leren over de keuken in Shanghai, naar een food market! En mijn ervaring is……waar je op de wereld ook bent, welke taal ze daar ook spreken, als je het gebaar maakt van ik wil iets eten, dan begrijpt iedereen je! Oftewel, voordat ik het wist stond ik op een waanzinnige food market en heb ik daar zeker 2 uur rondgelopen. Mijn ogen uitgekeken naar alles wat ik niet kende, dingen geproefd en uiteraard ook kruiden voor thuis gekocht. Toen het daar lunchtijd was zag ik overal mensen neerstrijken om te eten en bedacht ik me dat ik nog niets had gegeten en daardoor waarschijnlijk zo misselijk was. Ik streek neer bij een restaurantje met Shanghai duck, want op zoek gaan naar een belegd broodje had op deze locale food market weinig zin! Nou kan je mij midden in de nacht wakker maken voor een verrukkelijke curry, dus een warme Shanghai Duck met noodles klonk ook wel goed. Klonk niet alleen goed… het was echt verrukkelijk! De eend was verrukkelijk en de Aziatische saus bij de eend maakte de noodles met groenten heerlijk van smaak. Het maakte de hele teleurstelling van de onzichtbare skyline goed. Ik had kookinspiratie opgedaan op de markt, ingrediënten ingeslagen en zat vol inspiratie om thuis weer recepten uit te proberen. Ik heb verschillende recepten geprobeerd, beetje aangepast…en dit is de Shanghai Style eend die het dichtste in de buurt komt van mijn lunch op de foodmarket bij de Bund.

Liefs,

Maris xxx

CategoriesDuurzaam

Duurzame verpakkingen

Welkom op mijn nieuwe website! Iets héél anders dan bloggen over recepten wat ik voorheen voor de lol deed. Het bloggen zal ik nog steeds af en toe doen want ik vind het veels te leuk om over koken, eten en reizen te praten. Al zal ik niet meer zo veel reizen als voorheen. Ik heb altijd veel inspiratie voor koken opgedaan gedurende mijn reizen en ik zal jullie van tijd tot tijd daar nog wat over vertellen. Maar nu wil ik het hebben over de verpakking van mijn maaltijden hebben die recyclebaar is.

Ergeren jullie je niet aan de hoeveelheid plastic verpakkingen? Ik moet best vaak een zak vol plastic naar de container brengen en dan blijkt dat de container al weer vol is. Dat zegt genoeg denk ik. Dus als ik mijn steentje wil bijdragen dan moet ik niet alleen willen koken met zo veel mogelijk duurzame producten maar moet ook de verpakking daarbij passen. Heel eerlijk gezegd was dat best nog een hele klus want de verpakking moet in de vriezer kunnen, in de oven èn magnetron en ook nog betaalbaar blijven. De laatste twee bleken echt tricky. Ik heb lang lopen dubben, aangezien ik pas net mijn bedrijf aan het opstarten ben, maar heb uiteindelijk toch gekozen voor de wat duurdere verpakking van mijn maaltijden omdat alles volledig te recyclen is! De aluminium bakjes zijn 100 % recyclebaar en de DPET deksels ook. De maaltijdbakjes stapelen ook makkelijk in de vriezer zodat jullie mijn maaltijden ook voor een later moment kunnen bewaren.

Fijne zondag allemaal!

Liefs, Maris